Nadat Nathan en Else, vlak voorbij de spoorwegovergang in Ellecom,

uit de trein waren gesprongen, ontmoetten zij een voorbijganger die hen de weg wees naar Dieren, naar de pastoor. Het was een route vol risico’s en onzekerheid.

Al snel passeerden zij een bewaakte post bij een Duitse munitieopslag. In het donker vervolgden zij hun weg en sloegen de Hogestraat in. Op de hoek stond Hotel De Kroon, dat door de Duitsers was gevorderd. Wonder boven wonder wisten zij het hotel ongezien te passeren, terwijl de avondklok al van kracht was.

Even verderop bereikten zij de pastorie, waar zij aanklopten in de hoop op hulp. Recht tegenover de pastorie bevond zich het kantoor van de Duitse politie. Toch slaagden Nathan en Else erin om, tijdens de avondklok en zonder opgemerkt te worden, veilig naar binnen te gaan — een moment waarop moed, toeval en menselijkheid samenkwamen.